1. Uwagi ogólne
Zbrojenie stropu - zbrojenie belek kratownicowych oraz zbrojenie na ścinanie - wyznaczono według PN-B-03264:2002 przy założeniu schematu belki wolnopodpartej, z wyjątkiem stropu TERIVA 4,0/1 o długości większej niż 6,0 m, w którym przyjęto schemat belki częściowo zamocowanej.
Strop TERIVA 4,0/1 o długości większej niż 6,0 m powinien być - z uwagi na konieczność zapewnienia właściwych warunków zamocowania - projektowany jako minimum dwuprzęsłowy o stosunku rozpiętości przęseł sąsiednich nie mniejszym niż 0,7, przy czym nad podporą środkową należy stosować dodatkowe zbrojenie według p. 5.
Zgodnie z normą PN-B-03264:2002 nad podporami stałymi należy stosować konstrukcyjne zbrojenie podporowe, jak podano
w p. 5.
Stropy o rozpiętości większej niż podane w tablicy 3 wymagają wykonania strzałki odwrotnej ugięcia (wygięcie w górę w stosunku do podpór stałych stropu) o wartości 15 mm.
Długość oparcia belek na podporze stałej (ścianie, podciągu) nie może być mniejsza niż 80 mm.

W przypadku stropów dla budownictwa mieszkaniowego zaleca się przyjmowanie rozwiązania stropu bardziej sztywnego, nie wymagającego stosowania strzałki odwrotnej. Przy takich stropach występowanie uszkodzeń ścianek działowych i wypraw zewnętrznych będzie mniejsze niż przy stropach wiotkich (niższych). Zwraca się uwagę, że przyjęcie modelu ciągłego do obliczania ścian murowanych (PN-B- 03002:1999 wraz ze zmianą Az1 z 2001 r. i Az2 z 2002 r.) powoduje konieczność uwzględnienia przy sprawdzaniu nośności stropów momentu zamocowania.

2. Największe obciążenie stropu
Stropy TERIVA mogą przenosić obciążenie równomiernie rozłożone lub obciążenie zastępcze równomiernie rozłożone przypadające na 1 m² stropu nie większe niż podano w tablicy 2.

3. Momenty zginające i siły poprzeczne przenoszone przez żebro stropu
Największe momenty zginające (przęsłowe) i siły poprzeczne przenoszone przez pojedyncze
żebro stropu TERIVA podano w tablicach 3 - 7.

4. Przebieg obliczeń

Efektywną rozpiętość stropu wyznacza się ze wzoru:
 leff = ln + 2 . a / 2

gdzie: ln - rozpiętość stropu w świetle podpór,
a - długość oparcia belek stropowych na podporze stałej (nie mniej niż 80 mm).

Stropy TERIVA obciążone równomiernie sprawdza się przez porównanie obciążeń działających na strop z podanymi w tablicy 2. Jeżeli na strop działa inny układ obciążeń lub jeżeli strop pracuje w innym układzie statycznym niż belka wolno podparta, to dodatnie wartości momentów zginających i sił poprzecznych nie mogą przekraczać wartości podanych w tablicy 3 - 7. Podane w tych tablicach wartości momentów od obciążenia obliczeniowego określają nośność stropu na zginanie w przekroju środkowym, wartości momentów od obciążenia charakterystycznego wynikają z ograniczenia ugięcia stropu, a siły poprzeczne od obciążenia obliczeniowego określają nośność stropu na ścinanie w strefie przypodporowej. Zbrojenie nad podporami z uwagi na moment ujemny należy wyznaczyć według PN-B-03264: 2002. Przekrój tego zbrojenia nie może być jednak mniejszy niż przekrój zbrojenia podporowego według p. 5. W przypadku stropów TERIVA z belkami zbrojonymi kratownicami KJ, na który oprócz obciążenia równomiernie rozłożonego działa siła skupiona, dodatkowo należy sprawdzić czy moment zginający pod tą siłą jest nie większy niż moment zginający w tym przekroju wyznaczony jak dla belki swobodnie podpartej obciążonej równomiernie obciążeniem według tablicy 2.
Ścianki działowe uwzględnia się w obliczeniach stropu zgodnie z PN-82/B-02003. W przypadku ścianek działowych o ciężarze (łącznie z wyprawą) nie większym niż 2,5 kN/m² do obliczeń przyjmuje się obciążenia zastępcze równomiernie rozłożone. Natomiast gdy ciężar ścianki działowej przekracza 2,5 kN/m², a ścianka usytuowana jest:

• prostopadle do żeber - uwzględnia się ją przez obciążenie żeber siłami skupionymi w miejscu położenia ścianek,
• równolegle do żeber - pod ścianką zwykle projektuje się żebra wzmocnione przyjmuąc, że na żebro bezpośrednio obciążone przypada 50% ciężaru ścianki, a na żebra sąsiednie - po 25%.

Wymiarowanie dodatkowych elementów stropu tzn. żeber, podciągów, wymianów, itp. przeprowadza się zgodnie
z PN-B-03264:2002.

5. Zbrojenie podporowe

Zgodnie z normą PN-B-03264:2002, p. 9.2. każdy strop gęstożebrowy na podporze powinien mieć zbrojenie górne o polu przekroju nie mniejszym niż 0,2 pola przekroju zbrojenia dolnego w przęśle, zdolne do przeniesienia siły rozciągającej nie mniejszej niż 40 kN/m szerokości stropu.
Zaleca się stosowanie zbrojenia podporowego w postaci siatek płaskich według rysunku "P1" i rysunku "P2" oraz siatek zaginanych według rysunków 10 i 11.
Rozpiętość stropów, przy których należy stosować siatki płaskie lub zaginane podano w tablicy poniżej

Siatki płaskie układane są wzdłuż wszystkich stałych podpór stropu, na których opierają się belki. Na podporach środkowych układane są siatki P-1, a na podporach skrajnych - siatki P-2.
Siatki zaginane układane są we wszystkich żebrach stropowych. Na podporach środkowych układane są siatki zaginane Z-1, a na podporach skrajnych - siatki zaginane Z-2.
Przykłady układania siatek płaskich podano poniżej.

Siatka zbrojenia podporowego Z-1 (zaginana).

- Siatka zbrojeniowa (zaginana) dla przypadku ciągłości belek sąsiednich przęseł
- pręty nr 2 należy wyciąć na budowie nad zbrojeniem wieńca na długości 200 ~mm

Siatka zbrojenia podporowego Z-2 (zaginana).